HPN

Click Page 38

Poetry of Issue #7        Page 38

                  Kleine elegie

Ze vliegen voorbij als krijtende meeuwen,
bevreemd en verlaten—luister—hoor je de
wind?
Gedachten hebben geen ruimte of tijd
en de wind heeft geen geheugen.

Mijn gelijk is vervlogen waar ik toen stond.
Drie jaar zijn voorbij, verward van inhoud
van oud gevoel verkoeld.

De explosie van de liefde is uitgewerkt.
Alleen de indruk van een stem draag ik meeč
en even weet ik weer hoe het was


en ik vang de wind op mijn borst
en vergeet dat ik alleen ben en dans
een onzichtbare dans met een ongrijpbare partner.


            Little elegy

They fly past like crying seagulls,
bewildered and lost—listen—an you hear
the wind?
Thoughts have no space or time
and the wind has no memory.

My rightness fades right where I am standing.
Three years have gone, confused and by old feelings cooled.

The explosion of love has lost its power.
I only carry the impression of a voiceč
and briefly I know once again how it used to
be

and I catch the wind on my chest
and forget I am alone and dance
an invisible dance with an intangible partner.


  Hendrik Van Oordt